Ο Ηλίας καταγόταν από τη Θίσβη της Μέσης Ανατολής. Κατοικούσε στη γη Γαλαάδ και έδρασε στα χρόνια των βασιλιάδων Αχαάβ και Οχαζία μεταξύ 873 και 852 προ Χριστού. Είχε το χάρισμα του προ – φάναι, δηλαδή γνώριζε πράγματα πριν αυτά συμβούν. Ήταν δηλαδή Προφήτης. Έθεσε το χάρισμα και την ύπαρξή του στην υπηρεσία του Θεού. Είχε την προσωνυμία Ζηλωτής. Aσκησε δριμύτατο έλεγχο στον ασεβή βασιλιά Αχαάβ και στη γυναίκα του Ιεζάβελ, οι οποίοι προσπαθούσαννα καθιερώσουν την λατρεία του θεού Βάαλ, προαναγγέλλοντας σ’ αυτούς τριετή ανομβρία. Προκαλώντας την οργή τους αναγκάστηκε να αποχωρήσει σε ερημική κοιλάδα κοντά στο χείμαρρο Χορράθ, όπου τρεφόταν με τροφή, που του προσκόμιζαν κοράκια. Στα Σαρεπτά πλήθυνε το ελάχιστο αλεύρι και λάδι της φτωχής χήρας που τον φιλοξένησε στο σπίτι της και ανέστησε, με την προσευχή του, το πεθαμένο παιδί της. Μετά τη λήξη της ανομβρίας κάλεσε στο Καρμήλιο όρος τον βασιλέα Αχαάβ και τους ιερείς του θεού Βάαλ και τους καταντρόπιασε κατεβάζοντας με την προσευχή του φωτιά από τον ουρανό. Διωγμένος και πάλι από την Ιεζάβελ κατέφυγε στο όρος Σινά (Χωρήβ), όπου εμφανίστηκε σ’ αυτόν ο Θεός «εν οράματι» και του αποκάλυψε την Θεία Φύση. Ενώ συνομιλούσε με τον Ελισσαίο τον μαθητή και διάδοχό του, αρπάχτηκε ξαφνικά από πύρινο άρμα και αναλήφθηκε «ως εις ουρανόν», όπου τον μετέθετε ζωντανό ο Θεός. Ο Ηλίας υπήρξε σε όλη την διάρκεια του βίου του πολύ δραστήριος, με φλογερή ψυχή και καρδιά τολμηρή. Με ακλόνητη πίστη, στον Ένα και Μοναδικό Θεό με αξιοθαύμαστο θάρρος και με εξαιρετικό ζήλο, διεξήγαγε σκληρό αγώνα για να επαναφέρει τους συνανθρώπους του στη πίστη και λατρεία του Αληθινού Θεού σε μια περίοδο που χαρακτηριζόταν από την προσήλωση των ανθρώπων σε ειδωλολατρικές θεότητες και ανηθικότητα. Το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό του Προφήτη αυτού όμως, εκείνο που τον σφράγισε, είναι η μοναξιά του, η μοναχικότητα του. Στο πρώτο κάθισμα της Λιτής του Εσπερινού της Εορτής του Προφήτη Ηλία ψάλλεται: “Ηλίας ο ζηλωτής και των παθών αυτοκράτωρ … ούτος γαρ εν σώματι άγγελος και άσαρκος άνθρωπος δέδεικται τοις κατορθώμασιν …”;. Ο αληθινός Ζηλωτής είναι εκείνος που μπορεί να κυβερνά τα πάθη του και όχι αυτός που άγεται και φέρεται από αυτά Κάποιες απο τις αρχικές του ενέργειες ήταν βίαιες και ανεξάρτητα από την καλή του πρόθεση έκανε κάποιες φορές κακό. Ο Θεός που του φανερώθηκε στο όρος Χωρήβ του Σινά, τον επέπληξε και του έδωσε να καταλάβει ότι έκανε λάθος με το παράδειγμα του δυνατού αέρα, του σεισμού, της φωτιάς και της λεπτής αύρας, φανερώνοντάς του ότι: ο Θεός δεν βρίσκεται ούτε στον δυνατό άνεμο, ούτε στον σεισμό και την φωτιά, αλλά “εν τη φωνή της λεπτής αύρας”, δηλαδή ο Θεός δεν αγαπά την ένταση και την βία, αλλά την ηρεμία, την ειρήνη, την προσφορά και την πραότητα. Αληθινοί ζηλωτές είναι αυτοί που συνδυάζουν, όπως ο Προφήτης Ηλίας, τον ζήλο και την αγάπη προς τον Θεό με την προσευχή και την ησυχαστική ζωή. Αυτοί που αποφεύγουν τις ακρότητες, αφού βιώνουν την ταπείνωση του Χριστού και την εσωτερική ειρήνη. Αυτοί που αισθάνονται πραγματικά και αληθινά την παρουσία του Θεού “εν τη φωνή της λεπτής αύρας”!!!

Please follow and like us:

0 σχόλια

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *