Δεν χωράει αμφιβολία ότι η εποποιία του 1940, αποτελεί ένα θαύμα,
 είναι ένα από τα πολλά θαύματα στην ιστορία των Ελλήνων.
Δεν μπορεί να είναι καρπός αποκλειστικά ανθρώπινου αγώνα.
 Η θεϊκή χάρη συνεργάσθηκε με την ανθρώπινη προσπάθεια.
 Και είναι δίκαιο που μαζί με τα θριαμβευτικά σαλπίσματα πάνω από τους τάφους των ηρώων, σήμαναν δοξαστικές καμπάνες για ένα <<ευχαριστώ>> στην Παναγία,
 σ΄εκείνη, στην οποία η εθνική συνείδηση απέδωσε για μια ακόμα φορά <<τα νικητήρια>>.

 Τη Σκέπη των αγωνιστών. 
Την Ελευθερώτρια των σκλαβωμένων.

Γιατί στα κρίσιμα χρόνια του πολέμου οι Έλληνες εμπιστεύθηκαν στα χέρια της Παναγίας τον αγώνα τους.
 Ζήτησαν τη μητρική προστασία της για να υπερασπιστούν τα δίκαιά τους.
 Και ήταν τόση η πίστη τους,
ώστε την έβλεπαν να τους εμψυχώνει και να τους σκεπάζει,
 καθώς πολεμούσαν απεγνωσμένα στα χιονισμένα βουνά της Πίνδου και της Αλβανίας.
 Η άλλοτε Υπέρμαχος Στρατηγός των Ρωμηών γίνεται η Αγία Σκέπη των αγωνιστών και το θαύμα επαναλαμβάνεται.

 Χάρη στην πίστη που θερμαίνει τις ψυχές τους οι μαχητές περιφρονούν τη λογική των αριθμών και αντιστέκονται στις σιδερόφρακτες εχθρικές στρατιές με ηρωισμό που κινεί τον παγκόσμιο θαυμασμό.
Για τους λόγους αυτούς η εκκλησία σήμερα, δηλαδή όλοι εμείς, ανυμνούμε τη Σκέπη της Παναγίας, και την παρακαλούμε να μας σκεπάζει πάντα με την αγάπη της και να στέκεται πάντα δίπλα,
 βοηθός και συμπαραστάτης στο έθνος μας,
 σε κάθε καλό αγώνα, γιατί τη βοήθεια της την έχουμε το ίδιο ανάγκη και στον καιρό της ειρήνης. Μπορεί να μην υπάρχει σήμερα άμεση εθνική απειλή και άμεσος κίνδυνος πολέμου,
 μπορεί να μην υπάρχει Χίτλερ ή Μουσολίνι, υπάρχει όμως ένας άλλος εισβολέας,
 ο οποίος ίσως να είναι και πιο επικίνδυνος,
 ο οποίος προσπαθεί να αλώσει τις συνειδήσεις μας, να ξεχάσουμε την ιστορία μας,
 να αποσπάσει την προσοχή μας από τα σοβαρά προβλήματα, προσφέροντας μας τέρψη με θεάματα και να κάνει μία όχι στρατιωτική αλλά μία πνευματική τηλεοπτική κατοχή στις καρδιές μας.
 Έχουμε καιρό όλοι μας να παρακολουθούμε με απληστία σίριαλ,
 που μας διδάσκουν πως μπορούμε να χαλάσουμε πολύ εύκολα τις οικογένειες μας,
 τα κύτταρα του έθνους μας,

δεν έχουμε όμως καιρό να διαβάσουμε την ιστορία μας,
 να γνωρίσουμε με ποιούς αγώνες των προγόνων μας μπορούμε εμείς σήμερα να ζούμε ελεύθεροι αλλά και να διαβάσουμε συγκλονιστικές μαρτυρίες αγωνιστών της εθνικής αντίστασης,
 οι οποίοι στον υπεράνθρωπο αγώνα τους πάνω στα παγωμένα βουνά έβλεπαν την Παναγία ζωντανά και έπαιρναν κουράγιο να συνεχίσουν.
Ας είναι λοιπόν ο σημερινός λόγος ένα έναυσμα να ασχοληθούμε όλοι περισσότερο με την ιστορία μας,
 ένα μνημόσυνο για όσους έπεσαν ηρωικά στον πόλεμο
και μία ελάχιστη τιμή ευγνωμοσύνης στην μητέρα μας την Παναγία…

Please follow and like us:

0 σχόλια

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *